مصنوعی

فعلاً دارم فکر می کنم که همه روابطی که دارم مصنوعین...با دوست و برادر و دانشجوهام و پدر و مادر و بقال و بقیه.

با خانواده مثل این اسانسای نچرال اکویولنت توت فرنگیه یا حتی مثل طعم کوکا کولا زیرو یا این سن ایچای پودری.مثل آدامس موزیه. لامصب این ریگلی با این اربیتش و اون استیکای 5 اش دیگه کاسه کوزه آدامس موزی و توت فرنگی رو زد به هم. حتی دیگه چلوکبابیا هم آدامس موزی نمیزارن لایه این جلدا که توش صورت حسابه. مثل این آدامس کره ایا که اتحادیه دندانپزشکا تایید کردن که برا افزایش استحکام دندون خوبه. شوگر فری.

با رفقا عین این لباسای 100% پلی استر یا اینا که لاینینگش پلی استره و بیرونش نایلون، حتی فکر کنم فیبر متال هم داره. دیگه خبری از اون دوستیای پشم خالص یا کتان خالص نیست. مال دوران دانشجویی و دبیرستان بود اون جنسای ناب. الان نایلونیه. شق و رق. بشور و بپوش. ارزون. ولی تن آدم می خواره. اذیتی توش الکی. کتان الان فقط برا شرت و اینا استفاده میشه. جای رفیق رو سر آدمه نه اونجا.

با همکارا که دیگه اصلش هم باید مصنوعی باشه. یعنی می خوام بگم در بهترین حالت شبیه این گلاییه که یه لحظه فکر می کنی طبیعیه ولی قبل از اینکه حتی نیازی به لمس کردنش پیدا کنی لیبلشو می بینی. یعنی بوش از این ادکلناست که توی اینگردینتش نوشته چوب خشک و زنجبیل.

با بقال و میوه فروش و مکانیک ماشین روابطم مثل کیسه پلاستیکیه. اونم ازین جنس ناجورای بازیافتی که تازگیا شهروند به آدم میندازه. مثل داشبرد ال نوده. بقالا رو که اصلاً اسمشونم نمی دونم. میوه فروشا هم همینطور. فقط میدونم که بقالا ترکن و میوه فروشا کرد. اصولاً غیر از این ندیدم.

خب آدم این ترک بودنو که میدونه دلش میره به یه کوهستان با پوشش گیاهی کم پشت که یه پسر جوونی با برنو سوار اسب پشت به منظره داره میره. یه زن میانسالی هم داره با حسرت نگاش می کنه. لامصب جای اینکه دلت می خواد یه چیز مسخره ایه. جای کوه از این یخچال صنعتیاست. جای پوشش گیاهی کم پشت چند تا بسته سبزی خوردن پاک کرده، ضد عفونی شدس. پسره هست ولی اما پشت زین نیست، پشت دخله. جای برنو یه بارکد ریدر تو دستشه. زن میانسال هم نداریم.

با دانشجوها مثل قرص و شربته. مثل شربت اکسپکتورانت کدئینه که مزش شبیه همون سن ایچ پودریه. بدشون میاد ازم اکثراً. در حد تنفر. اصولن همیشه همینطور بوده در طول تاریخ. معلم که میشی باید بیخیال زن و مادر و عمت بشی. حالا یه چند تایی سوسول و رمانتیک و علم دوستم توشون هست که بدشون نمی یاد ازمون. اما اکثراً تو مایه های "وی دنت نید نو اجوکیشن" و "هی تیچر! لیو آس کیدز الون" هستن. البته من همیشه حواسم هست زیر برگه ها براشون بنویسم با آرزوی موفقیت، اما خب فکر نمی کنم بار سانتیمانتال و رمانتیک پشت این عبارت کوتاهو بگیرن اصلاً. بیشتر به همون عمه و خواهرم فکر می کنن.

یعنی اصلاً خودمم مصنوعیم فکر کنم. همش فکر می کنم به این ایشی گورو. "هرگز ترکم مکن" رو میگم. همش منتظرم پدرم یه روز منو بکشه کنار و بهم بگه پسرم ....می خوام یه چیزی بهت بگم ... تو حق داری بدونی..." بعد از کلی مقدمه و حاشیه ...(مثل همون وقتا که طفلک می خواد بگه که قرضشو پس بدم و نمی خواد مستقیم و راحت بگه و معمولاً از شهریه برادر کوچیکم شروع میکنه و با وضعیت دندوناش که چند وقته از ترس مخارج نرفته دندونپزشکی ادامه میده تا برسه به اصل موضوع) بهم بگه که من شبیه سازی شدم از سلولهای بنیادیه یه بیمار اسکیزوفرنی. نتیجه یه تحقیقم در مورد میزان تاثیر عامل ژنتیک بر بیماری اسکیزوفرنی. اما بعد از یه مدتی بابام(؟) بهم وابسته شده و چون بچه نداشتن آوردتم خونه. مامان (؟) هم خوشحال شده. اما بعدش خدا خواسته و بچه دار شدن اما دیگه نتونستن ازم دل بکنن.

فکر کنم بدم نیست یه سر برم پژوهشکده رویان خودمو معرفی کنم. اصلاً خودمو دونیت کنم که روم تحقیق کنن....والا!

حال اصلاً این وسط گیر کردم.."تو یه ماداگاسکار حسابی"*... دارم فکر می کنم که اگه این پاسپورته آزاد بشه و این سفارت کانادا ویزاشو بچسبونه روش و برم یه بلیت کی ال ام بگیرم و خلاصه فرار مغزها کنم... وضع از اینی هم که هست بدتر میشه لامصب. فقط بسته بندیش شیکتر میشه. حساب کن همه این چرندیاتی که گفتم... به انگلیسی یا اگه مونتریال باشم به فرانسه...چی مییییشه؟

خونواده به جای اسانس میشه تصویر دوندون و پرشی اسکایپ و اووو(اگه تونستی بخونیش!!!). رفیق پیرهن نایلونی میشه ایمیل فرواردی په نه په و مضرات میوه خوردن بلافاصله بعد از غذا و فواید سیر و عسل و زهر مار. اصغر آقای ترک بقال از کیسه پلاستیکی شفاف و روشن و بی مارک میشه کیسه پلاستیکی مارک دار مترو و پی ای و این مزخرفات. اونم چون تو حراجه. همکار گل مصنوعی میشه کراوات.

دانشجو هم دیگه هیچی چون من اونجا معلم نیستم دیگه احتمالاً.

ولی خب عوضش بوق نمی زنن تو خیابون و زناشونم روسری ندارن. به این میگن گیر کردن .."اونم تو یه ماداگاسکار حسابی"

* از "خداحافظ گری کوپر" رومن گاری

 

/ 6 نظر / 11 بازدید

سلام دوستان محترم و عزیز تعداد رأی‌ها به شکلی تغییر کرده که سهم "persianGulf" به 54درصد نزدیک شده و به این معنی‌ است که گوگل به زودی مجبور خواهد شد اسم "Arabian Gulf" را انتخاب کند. من این ایمیل را برای 20 نفر فرستاده‌ام. اگر هر نفر شما آن را به ده نفر جدید بفرستید ، و این کار ۳ دفعه تکرار بشود ، تعداد رأی‌ها از یک میلیون می‌گذرد. لطف کنید به خاطر خودمان و نسل‌های آینده کوتاهی‌ نکنیم. با سپاس. http://persianorarabiangulf.com/ همچنین به دلیل حذف persian gulf توسط گوگل ,لطفا از موتورهای جستجوی دیگر مانند http://www.bing.com استفاده نمایید.لطفا اطلاع رسانی کنید

LK

الان اگه بخندم میگی خب بله تو نخندی کی بخنده(اما خدایی خندم گرفت) اگه هم بیام دلداری و امیدواری بدم ، ایندفعه تو بهم میخندی و میگی آخرش هم یه روز میمیریم.... حالا بذار من برات بگم که زندگی با تو مثل چیه، قصه همون پسر ترکه رو تصور کن اما اینبار یه زن عشایری که داره توی گردنه کوهستانی تمام دار و ندارشو روی یه قاطر با خودش میکشونه. اما توی شرایطی که بخاطر مه و بوران فقط ده متر جلوترشو میبینه. شوی اش همراهش پای پیاده گاهی میره عقب گله رو میپاد گاهی هم میره جلو توی مه ناپدید میشه و دل زن مث سیرو سرکه میجوشه تا دوباره قامتش رو از لای مه میبینه.... هردو میدونن که بالاخره می رسن اما کٍی و به کجا، نمی دونن

سین

بی خیال زن و مادر و عمه[قهقهه] وای فکر کن من الان یکی از اون دانشجوهای تنبلم که دق استاد در میارن و تو هم استادی احتمالا ازوناش که سر هر پروژه دهن آدم را اهم میکنن...جالب بود[نیشخند]

amir

امیدوارم نیازی به رفتن نشه.همه چیز همین جاا تغییر کنه.اونوقت شما یه پاسپورت داری لااقل مثل پاسپورت سن کیس که با هاش می تونی بدون ویزا به 130 کشور جهان مسافرت کنی.دلار هم میشه حداکثر 10 ریال.چه می دونم شاید علاوه بر این همه نفت و گاز چند صد تا معدن الماس هم پیدا بشه.شاید هم استاد مهربون و دانشجو ها هم عاشقشون بشن.شاید دیگه هر وقت خواستی بای سر کلاس دکتر بشینی.همه چی آزاد بشه.بابا کجا می خوای بری همه دارن میان ایران می خواهیم هاروارد جاینت بسازیم. رفتی بازم بیا دلمون برات تنگ میشه.گور بابای کار.

دت

یه جاهایی امنه و یه جاهایی پر شور و مثل ذغال سرخ ... اینجا مثل ِ ... میگم. کلمه ندارم الان براش! ولی خوبه!!!