همچنان بر افق چهره ات

می گفت عشق به معشوقی انسانی مثل عشق به کوه و درياست

دروغی چه زيبا !

عشق به تو چون هيچ نيست که        تمام عشقها را ضميمه دارد

از مسير گلستان و خشم و شهوت و دريا تا منزل تو راهی است که از آن گذر نکرده ام

که بر آن خانه ساخته ام.

نه من از تاريخ عاشقی سخن نمی گويم که تاريخ فقط از آن ماست

و تراوشات خشمگين و عاشقانه ذهنم به سوی تو می آيند / مخاطب همواره من!

زيبايی و حقيقت مدام !

/ 0 نظر / 7 بازدید